منطقه ای که اکنون تحت عنوان دشمن زیاری در شهرستان ممسنی شناخته می شود دارای طوایف متعددی است که عده ای دشمن زیاری اصیل می باشند عده ای هم از سایر ایلات هستند و عده ای از طوایف بومی منطقه قبل از دشمن زیاری ها هستند ( البته تعدادشان بسیار اندک است در حد چند خانوار ). قبل از معرفی این طوایف ذکر این نکته حائز اهمیت است که منطقه دشمن زیاری ممسنی قبل از آمدن دشمن زیاری ها از کهگیلویه به این منطقه تیرمردان نامیده میشد و طوایف تیرمردانی به عللی که بعد خواهم نوشت ترک دیار کردند و عده قلیلی ماندگار شدند.

 دشمن زیاری ممسنی :

از شاخه کشتاسبی ایلات دشمن زیاری استان کهگیلویه می باشند که در اواسط حکومت صفویه ( 1035 هجری قمری ) از دیگر شاخه های گرشاسبی . الیاسی . کشتاسبی و باوردیناری خود جدا شده اند و همراه ایلات ممسنی ( که در ناحیه چرام ساکن بودند ) به ناحیه شولستان و در منطقه تیرمردان که بعدها دشمن زیاری  نامیده شد سکونت گزیده اند.

طوایف دشمن زیاری ممسنی :

1- سلطانی   2- مهمیدی   3 - حسنی  4- مشایخ شیخ ممویی ( بوا)   4- کلاه سیاه   5- تیرتاج  

طبق مستندات از میان طوایف نام برده تنها مهمیدی ها  دشمن زیاری  اصیل هستند -  طایفه  سلطانی طایفه ای مستقل بوده اند که  گروه محدودی از آنان در ایل دشمن زیاری مستحیل شدند. طایفه مشایخ از شیخ مموهای دهدشت می باشند - طایفه کلاه سیاه از بازماندگان قوم بویر هستند و طایفه تیرتاج  از تیرتاجی های بویر احمد هستند و حسنی ها از باشت باوی هستند که در آینده در مورد هر طایفه و تیره های هر کدام مفصل توضیح خواهیم داد. در ضمن بعد از معرفی کامل این طوایف در مورد طوایف تیرمردانی نیز مطالبی خواهیم نگاشت.